Rodzaje badań

Rodzaje badań

Akredytowane laboratorium badawcze Fire-Lab obecnie realizuje następujące rodzaje badań palności.

PN-EN 13823+A1:2014 – SBI – „Badania reakcji na ogień wyrobów budowlanych. Wyroby budowlane, z wyłączeniem podłogowych, poddane oddziaływaniu termicznemu pojedynczego płonącego przedmiotu”

W niniejszej Normie Europejskiej podano metodę badania stosowaną do ustalenia klasyfikacji w zakresie reakcji na ogień wyrobów budowlanych – z wyjątkiem posadzek – wymienionych w Tablicy 1 Decyzji WE 2000/147/WE – poddanych oddziaływaniu pojedynczego płonącego przedmiotu (SBI). Normę tę opracowano, aby określić jak zachowują się w zakresie reakcji na ogień, zasadniczo płaskie wyroby. Sposób postępowania z niektórymi grupami wyrobów, np. wyrobów liniowych (rury, przewody, kable itp.) może wymagać opracowania specjalnych zasad.

Celem badania SBI jest wyznaczenie parametrów klasyfikacyjnych takich jak:

  • FIGRA (ang. Fire Growth Rate)- wskaźnik wzrostu pożaru,
  • SMOGRA (ang. Smoke Growth Rate)- wskaźnik szybkości wydzielania dymu,
  • TSP (ang. Total Smoke Production) całkowite wydzielanie dymu z elementu próbnego w okresie pierwszych 600s oddziaływania płomieni palnika głównego,
  • THR600s   (ang. Total Heat Release) całkowite ciepło wydzielone z próbki w okresie pierwszych 600s oddziaływania płomieni palnika głównego,
  • LFS (ang. Lateral Flame Spread) rozprzestrzenianie płomienia po długim skrzydle badanego elementu.

Powyższe parametry zgodnie z wymaganiami normy PN-EN 13501 są niezbędne do ustalenia właściwości wyrobów dla euroklas A2, A2L,B, BL, C, CL, D i DL. Badanie SBI samodzielnie może być wykonywane do badań technologicznych lub w celu ustalenia zasadniczych właściwości użytkowych. Jednak pełna klasyfikacja reakcji na ogień w zależności od klasy powinna być uzupełniona o badania PN_EN ISO 11925-2, EN ISO 1182 czy EN ISO 1716.

PN-EN ISO 11925-2:2013 oraz (EN ISO 11925-2:2020) – „Badania reakcji na ogień. Zapalność wyrobów poddawanych bezpośredniemu działaniu płomienia. Część 2: Badania przy działaniu pojedynczego płomienia”

Metodę badania opracowano w celu umożliwienia określenia właściwości wyrobów w zakresie reakcji na ogień. Określono w niej badanie stosowane do oznaczania zapalności wyrobów poddanych bezpośredniemu działaniu małego płomienia, bez oddziaływania promieniowania cieplnego przy pionowej orientacji próbek.

Mimo, że metoda jest przeznaczona do oceny zapalności, to miarą zapalności jest rozprzestrzenianie małego płomienia w górę, po pionowej powierzchni próbki, w następstwie przykładania małego płomienia (wielkości płomienia zapałki) do powierzchni lub krawędzi próbki przez 15 s lub 30 s. Ustalenie, czy powstają płonące krople zależy od tego, czy papier filtracyjny umieszczony poniżej zapalonej próbki zapali się czy nie.